Wie ben ik?
Over Pepe
In september 2022 belandde Pepe, via een adoptievereniging voor zwerfhonden uit Spanje, hier in huis. Hij was nog een puppie – gedropt in de velden rond Toledo. Ik viel voor zijn indringende blik ;).
Bovendien is de historische stad Toledo sedert vele zomers één van mijn favoriete plekjes om halt te houden, onderweg naar het diepe zuiden van Europa.
Windhonden hebben altijd al een bijzondere indruk op me gemaakt – omwille van hun gracieuze uiterlijk, kwetsbaar en sterk tegelijkertijd, hun zachtaardige en rustige karakter, hun leergierigheid en hun vrolijke inborst.
Stiekem droomde ik al een tijdje van een hond als ‘co’, tijdens mijn therapie-sessies (*).
Maar ik gaf Pepe het voordeel van de twijfel. Hij was immers niet als ‘therapiehond’ gekweekt. Hij moest het vooral zelf fijn vinden…
Er volgden enkele ‘zware’ maanden van wederzijds aanpassen en nieuwe dingen leren.
Het zwerven door de velden en het verblijf in een asiel hadden Pepe niet echt voorbereid op het leven van een ‘huishond’ bij mensen. Hij was geen menselijk contact gewoon. Maar hij had leren ‘overleven’ en was jong en sterk.
Stilaan durfde hij een band opbouwen met zijn baasjes.
Hij ontpopte zich tot een aanhankelijke en attente ‘kerel’- een rustige knuffelhond binnenshuis en helemaal zijn energieke zelve in de buitenlucht.
Intussen heeft Pepe helemaal zijn draai gevonden in huis. Ook zijn eerste stapjes in de praktijk lukten wonderwel.
Hij vindt het leuk om nieuwe mensen te begroeten. Zo wordt de spanning die sowieso bij een eerste gesprek hoort, vaak al wat gebroken. Vertrouwde gezichten herkent hij meteen. Na een eerste ‘dag zeggen’, gaat hij meestal in zijn zeteltje liggen en volgt wat van op afstand of doet een slaapje. Soms komt hij erbij zitten of liggen, altijd in de mood voor een knuffel of een aai. Zo helpt hij een rustige en veilige sfeer maken in de therapiekamer.
Wanneer je niet zo houdt van dieren of je er wat ongemakkelijk bij voelt, geef je dit gerust aan. Dan gaat Pepe even in de bench.
(*) Over het inzetten van dieren in de gezondheidszorg zijn reeds verscheidene onderzoeken gevoerd. Er wordt dan gesproken over AAT (animal assisted therapy) en AAI (animal assisted interactions).
Zo toonde onderzoek aan dat er allerlei stofjes vrijkomen als je omgaat met dieren. Oxytocine (het zg knuffelhormoon) komt vrij na het aaien van dieren. Cortisol neemt af, wat betekent dat de angst en stress vermindert. Mensen ontspannen zich en dan kunnen ze ook meer leren. Want als je erg gestresst bent, komt er niets meer binnen. Er zijn dus zeker positieve effecten van therapie met dieren op het lichaam.
bronnen:
Eos, wetenschap, psyche en brein, 2023, nr 2
Handbook on Animal Assisted therapy, Aubrey H Fine